Atlas kompleksów białkowych u zwierząt

Postęp sekwencjonowania nie idzie w parze z wiedzą jak genomy są używane. Przewidywanie, które elementy będą ze sobą oddziaływać jest obecnie realizowane głównie w oparciu o fragmentaryczne dane eksperymentalne. W bieżacym Nature opublikowano duży nowy zestaw informacji o białkach tworzących kompleksy u organizmów modelowych (o ile HeLa jest typowym materiałem z człowieka), myszy, muszki itd. Autorzy przeglądają równiez 120 genomów w poszukiwaniu zidentyfikowanych białek w kompleksach. Uzyskane dane zdecydowanie wykraczają poza zasoby baz takich jak STRING.

Moje obiekcje budzi bardziej sama analiza wyników. Jednym z poruszanych w pracy tematów ma być wielokomórkowość i związane z nią kompleksy, punktem odniesienia jest dróżdż Saccharomyces cerevisiae, owszem jednokomórkowy, najprawdopodobniej wtórnie 🙂 oraz wielokomórkowe Dictyostellium… (link)

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: